You need to upgrade your Flash Player to version 10 or newer.

Ένα νέο αντικαρκινικό φάρμακο βοήθησε σχεδόν όλους όσοι το χρησιμοποίησαν

Τα αποτελέσματα των πρώτων 50 ασθενών που χρησιμοποίησαν το larotrectinib, παρουσιάστηκαν στην ετήσια σύνοδο της Αμερικανικής Ογκολογικής Κοινότητας, που αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση επιστημόνων με αντικείμενο τον καρκίνο. Από αυτά τα 50 άτομα τα 38 (ή ποσοστό 76%) είδαν τη ξεκάθαρη συρρίκνωση των όγκων τους. Από αυτούς, οι 30 (ή ποσοστό 79%) δεν είδαν αύξηση ή δημιουργία νέων καρκινικών όγκων σε μια περίοδο 12 μηνών θεραπείας με το φάρμακο.

Ο Derek Laurie εργαζόταν ως οδηγός γερανού, ζούσε σε ένα προάστιο έξω από το Rochester της Νέας Υόρκης και είχε δύο μικρά παιδιά. Η δουλειά του ήταν σκληρή. Τουλάχιστον αυτό σκέφτηκε όταν ένοιωσε να τον πονούν οι μυς του ή ότι είχε πιει περισσότερη μπύρα απ’ ότι θα έπρεπε. Αρνήθηκε να σκεφτεί ότι πάσχει από κάτι, έως ότου ο όγκος άρχισε να πιέζει τη σπονδυλική του στήλη και πλέον δεν μπορούσε να περπατήσει. Όταν τελικά αναγκάστηκε να πάει στο νοσοκομείο, η διάγνωση του ήταν καρκίνος σε τέταρτο στάδιο και αυτός είχε ένα ή δύο χρόνια ζωής.

“Οι γιατροί δεν ήξεραν γιατί νόσησα” αναφέρει ο 28χρονος Laurie. “Κανείς δεν ξέρει γιατί συμβαίνει. Το μόνο που γνωρίζουν είναι ότι υπάρχει κάποιο κακό γονίδιο στο σώμα σου, που σε οδηγεί στο θάνατο”.

Η μνηστή του δεν μπορούσε να δεχθεί ότι δεν υπήρχε ελπίδα. Πήγαν σε άλλα δύο νοσοκομεία, πριν ανακαλύψει μια ογκολογική κλινική στο Greenville, της Νοτίου Καρολίνας. Τότε πούλησαν το σπίτι και σχεδόν όλα τα υπάρχοντας, για να ζήσουν σε ένα αυτοκινούμενο όχημα κοντά στη κλινική. Εκεί, αφού καταγράφηκε η αλληλουχία του DNA του όγκου, ο Laurie ξεκίνησε θεραπεία με ένα πειραματικό φάρμακο που ονομάζεται larotrectinib. Λίγες ώρες αργότερα άρχισε να νοιώθει καλύτερα. Σε 72 ώρες δεν χρειαζόταν μπαστούνι για να περπατήσει. Δύο εβδομάδες αργότερα περπατούσε στο Μανχάταν, έπαιζε με τα παιδιά του και έτρωγε κανονικά.

Η περίπτωση του Laurie δεν είναι μοναδική. Τα αποτελέσματα των πρώτων 50 ασθενών που χρησιμοποίησαν το larotrectinib, παρουσιάστηκαν στην ετήσια σύνοδο της Αμερικανικής Ογκολογικής Κοινότητας, που αποτελεί την μεγαλύτερη συγκέντρωση επιστημόνων με αντικείμενο τον καρκίνο. Από αυτά τα 50 άτομα τα 38 (ή ποσοστό 76%) είδαν τη ξεκάθαρη συρρίκνωση των όγκων τους. Από αυτούς, οι 30 (ή ποσοστό 79%) δεν είδαν αύξηση ή δημιουργία νέων καρκινικών όγκων σε μια περίοδο 12 μηνών θεραπείας με το φάρμακο.

Ένας διαφορετικός τρόπος σκέψης για τον καρκίνο

“Φαντάζει υπέροχο”, αναφέρει ο Brian Druker, επικεφαλής του ινστιτούτου καρκίνου του πανεπιστημίου του Όρεγκον, ο οποίος είναι πρωτοπόρος σε γονιδιακές αντικαρκινικές θεραπείες. Βέβαια το ερώτημα σε αυτού του είδους τα φάρμακα, είναι κατά πόσο διάστημα οι όγκοι θα συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στη θεραπεία. Όμως οι νέες μελέτες δείχνουν μεγάλες αλλαγές από την εποχή που ο Druker βοήθησε στη σχεδίαση του πρώτου φαρμάκου που στόχευε στα γονίδια, του χαπιού Gleevec, πριν από δύο δεκαετίες. Οι 50 ασθενείς που έλαβαν το larotrectinib, έπασχαν από 17 διαφορετικών ειδών όγκους. Αυτοί οι πάσχοντες δεν επιλέχθηκαν για να λάβουν τη θεραπεία εξαιτίας του σημείου που είχαν προσβληθεί, αλλά επειδή είχαν μια συγκεκριμένη μετάλλαξη ενός γονιδίου που ονομάζεται TRK (tropomyosin receptor kinase).

Σύμφωνα με τον David Hyman, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης του φαρμάκου στο αντικαρκινικό κέντρο Memorial Sloan-Kettering της Νέας Υόρκης, είμαστε κοντά στη δημιουργία ενός φαρμάκου ακριβείας. Ότι έρχεται η εποχή που οι καρκινικοί όγκοι θα αντιμετωπίζονται με βάση τη γενετική τους και όχι με κριτήριο τη θέση τους στο σώμα. Σύμφωνα με τον Druker οι εξελίξεις μας δείχνουν πόσο κοντά έχουν έρθει οι τομείς της γενετικής και της ογκολογίας τις δύο τελευταίες δεκαετίες

Όμως τα αποτελέσματα είναι επίσης η ομολογία της εταιρίας που κατασκευάζει το larotrectinib, της Loxo Oncology, ότι έσπασε τους κανόνες που διέπουν την εξέλιξη των φαρμάκων. Η Loxo ήταν πρόθυμη να εστιάσει στις μεταλλάξεις του γονιδίου TRK, οι οποίες αφορούν μόλις το 0,5% των καρκίνων. Η εταιρία “κίνησε βουνά” για να ανακαλύψει αυτούς τους ασθενείς και να τους δώσει το φάρμακο για να αποδείξει ότι η θεραπεία της αποδίδει. Παράλληλα έχει ξεκινήσει την δημιουργία ενός άλλου φαρμάκου για καρκινοπαθείς που το larotrectinib αποδείχθηκε αναποτελεσματικό- το οποίο έχει χορηγηθεί δοκιμαστικά σε δύο ασθενείς.

Έξυπνα φάρμακα, εξυπνότεροι όγκοι

Μια από τις λυπηρές πραγματικότητες των αντικαρκινικών φαρμάκων που στοχεύουν στα γονίδια, είναι ότι τα αποτελέσματα τους δεν έχουν διάρκεια. Αυτό ήταν λιγότερο εμφανές με το Gleevec, το φάρμακο που δημιούργησε ο Druker κατά της μυελογενούς λευχαιμίας, καθώς τα αποτελέσματα του παρέμεναν για χρόνια. Όμως όταν το Gleevec χρησιμοποιήθηκε κατά άλλης ασθένειας, και συγκεκριμένα κατά όγκου του στομάχου, τα αποτελέσματα του δεν είχαν διάρκεια. Το ίδιο συνέβη και με το Zelboraf κατά των μελανωμάτων. Τα καρκινώματα έφευγαν, αλλά σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις επέστρεφαν και μάλιστα ακριβώς στα ίδια σημεία του δέρματος.

Ποια είναι η λύση; Συνήθως η ανάπτυξη ενός άλλου, παρόμοιου φαρμάκου ή κάποιου σκευάσματος που δρα επικουρικά στο κυρίως φάρμακο. Όμως ως είθισται οι φαρμακευτικές εταιρίες δεν ξεκινούν να κατασκευάζουν κάποιο δεύτερο φάρμακο αν δεν τελειώσουν με το πρώτο. Στην περίπτωση του Gleevec, ο Druker θυμάται ότι χρειάστηκαν τρία χρόνια για να καταλάβουν γιατί οι όγκοι του στομάχου γινόντουσαν ανθεκτικοί απέναντι στο φάρμακο και άλλα τρία για να δημιουργήσουν βοηθητικά φάρμακα. Το Xalkori της Pfize για τον καρκίνο του πνεύμονα πήρε άδεια το 2011, αλλά πλέον όλο και περισσότερα φάρμακα “δεύτερης γραμμής” παράγονται από τις φαρμακοβιομηχανίες. Και αυτός ήταν ένας ακόμα κανόνας που ήθελε να σπάσει η Loxo. Ξεκίνησε τη δημιουργία φαρμάκου “δεύτερης γραμμής” και το ενέταξε στις αρχικές κλινικές δοκιμές που αφορούσαν το larotrectinib

Παρότι τα κλινικά αποτελέσματα των ασθενών που έλαβαν το larotectinib θα επανεξεταστούν, τα έως τώρα στοιχεία συνηγορούν ότι θα λάβει έγκριση στις ΗΠΑ. Πρόσφατα ο Αμερικανικός Οργανισμός Φαρμάκων (FDA) ενέκρινε την κυκλοφορία του Keytruda της Merck για χρήση από ασθενείς που οι καρκίνοι τους παρουσιάζουν μια συγκεκριμένη μετάλλαξη.

Υπό μια αίρεση η αλλαγή αφορά περισσότερο τον τρόπο που σκεφτόμαστε τον τρόπο μελέτης των φαρμάκων, παρά τα φάρμακα καθ’ αυτά. Ο Druker αναφέρει ότι θα έπρεπε να έχουν γίνει οι ίδιες κινήσεις πριν δύο δεκαετίες με το Gleevec, αναζητώντας για δοκιμές ασθενείς με λευχαιμία, καρκίνο του δέρματος και όγκους του πεπτικού συστήματος. Όμως, όπως αναφέρει ήταν πολύ δύσκολο τότε να βρεθούν αυτά τα άτομα.

Αυτό που πραγματικά ήταν το σημείο καμπής στις έρευνες, ήταν η δυνατότητα για γονιδιακό έλεγχο των ασθενών, κάτι που σήμερα αποτελεί υπόθεση ρουτίνας για τα αντικαρκινικά κέντρα. Όμως ακόμα και τώρα το σύστημα υγείας έχει τα παράδοξα του, με αποτέλεσμα ασθενείς σαν τον Derek Laurie να πρέπει να μεταφερθεί σε άλλη περιοχή της χώρας για να λάβει τη θεραπεία.

Η πασιφανής λύση για αυτούς τους ασθενείς είναι να υποβάλλονται συχνά σε γονιδιακές εξετάσεις και να μεταφέρονται τα αποτελέσματα τους (και όχι οι ασθενείς) σε άλλες περιοχές. Όμως ακόμα δεν διαθέτουμε αυτή τη υποδομή. Έτσι το βάρος πέφτει σε εταιρίες σαν τη Loxo και σε αντικαρκινικά κέντρα ώστε να φτάσουμε γρηγορότερα στην αναπτύξη φαρμάκων.

Search

Facebook

Προβληθείτε εδώ

Ημερομηνία

October 2017
M T W T F S S
« Sep    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Ο Καιρός στην Αθήνα


26.1°C
Feels like 26.1°C
Clear

Today:
27°C / 16°C
Tomorrow Sunday Monday
27° / 15° 27° / 15° 26° / 13°

Tag Cloud